MIARA KRZYWDY

Miara krzywdy jest bardzo subiek­tywna, oparta między innymi na przypisywaniu (spostrzeganiu) celo­wości w działaniu krzywdziciela. Atrybucja intencji u krzywdziciela, a nie tylko poziom doznanej krzywdy determinuje w znacznym stop­niu agrćsywne zachowanie (Zakrzewski, 1986). Zatem określone charakterystyki autora krzywdy mają tutaj niebagatelne znaczenie. Badania Malec (1987) ujawniły najsilniejszą chęć zemsty wtedy, gdy wyrządzenie krzywdy zależało od wewnętrznych i stałych cech jej sprawcy. Do zemsty bardziej skłonne są osobowości neurotyczne z kompleksami, chociaż przeży­wają też opór z lęku przed rewanżem. Głównie u nich po dokonaniu zemsty z czasem narasta niepokój i poczucie winy.Nasuwa się wniosek, że za dokonanie zemsty (wówczas uspra­wiedliwionej) płaci się psychicznie długo po jej.iiokonaniu. Odpła­canie krzywdą za krzywdę w sumie nie wyrównuje rachunków (sic!), lecz prowadzi do wewnętrznych kar na poziomie naszych emocji.

Be the first to comment

Leave a comment

Your email address will not be published.


*